پرچم دار نهضت کرببلاتم

حالم رو کسی نمیدونه

چه جوری میخوای که از داغ غمش دق نکنم

لالاییام یادم رفت مادر از بس گریه کردم

تا من هستم دست به زانو نگیر

روموهام یه پارچه کهنه ست

میزنم دوباره روی سینم غم عالم رو

از همون قدیم مادرم